Ainur Nogayeva’nın bu kitabı Soğuk Savaş sonrası dönemde dünya siyasetinin jeopolitik bir bölgesi olarak ortaya çıkan Orta Asya konusunda eğilen analitik bir çalışma olarak dikkat çekmektedir. Kitap, öncelikle bölgeye ilişkin bu jeopolitik dönüşümü, Türkiye’de bilinen ama kurumsal olarak daha az işlenen neo-realist perspektifle açıklanmaktadır. Kitap neo-realizm tartışmalarını gayet iyi bir şekilde özetlemekte ve bunları yetkin bir şekilde bölge siyasetine uyarlamaktadır. Bu bağlamda, bir kurumsal çerçevenin küresel/bölgesel siyasete uyarlanması gibi bir zorluğu aşmış görünmektedir.
