Tez Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği, Türkiye
Tez Danışmanı: Işıl Özgen
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Araştırmanın amacı,
Kemaliye (Eğin)’de destinasyon yönetiminin ne şekilde uygulandığını tespit
etmek ve destinasyon yönetiminde sosyal medya kullanım modelini belirlemektir. Araştırma,
Ocak 2019 - Kasım 2021 tarihleri arasında Kemaliye (Eğin) destinasyonunda
gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Veriler;
doküman incelemesi, kıyaslama, kişisel görüşmeler, yarı yapılandırılmış görüşme
ve vaka çalışması yoluyla toplanmıştır. Doküman incelemesi yoluyla elde edilen
ikincil veriler ile 5 görüşme sorusu hazırlanmış ve destinasyon yönetimi
paydaşlarından 10 kişi ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve
destinasyonun turizm gelişimi ortaya konulmuştur. Ayrıca görüşme bulguları ile
Kemaliye Destinasyon Yönetim Modeli tanımlanmıştır. Destinasyon yönetiminde
sosyal medya kullanımını incelemek için Unesco Dünya Mirasları Listesinde yer
alan yurtiçi ve yurtdışı destinasyonlar [ Dover (İngiltere), Ronda (İspanya),
Halkidiki (Yunanistan), Cinque Terre (İtalya)] homojen örnekler olarak
belirlenmiştir. Kemaliye (Eğin) sosyal medya kullanım modelini oluşturmak ve
örneklemle karşılaştırmak üzere gönüllü içerik hazırlayıcısı tarafından açılan Facebook
sayfası (facebook/kemaliyeeginkemaliyesenibekliyor), yazar ve gönüllü içerik hazırlayıcısı
tarafından özellikle araştırma için açılan Instagram (instagram/kemaliyesenibekliyor)
hesapları incelenmiş ve örneklemle karşılaştırılmıştır.
Kemaliye Destinasyon Yönetim Modeli’nin(KDYM)
katılımcılık, demokratiklik ve proje odaklı çalışma ilkeleri kavramsal
çerçevesine dayalı olarak kurulduğu belirlenmiştir. Modelin Kemaliye (Eğin)
gibi küçük destinasyonlara finansman kaynaklarına ulaşmada kolaylık sağladığı,
yerel halkın, özel sektör temsilcilerinin ve sivil toplum kuruluşlarının
destinasyon yönetiminde, temsil edilmesine olanak verilmesinin yerel halkın
turizm gelişiminden olumsuz etkilenmelerinin minimum düzeye indirilmesi yönünde
desteklediği görülmüştür. Bu bağlamda oluşturulan model Forrester (1959), Doxey
(1975) ve Butler (1980) modelleriyle paralellik göstermektedir. Ayrıca
destinasyon yönetimlerinin geleneksel yapılarının değiştirilmesi gerekliliğini
ortaya koyan Pike (2016) çalışma bulguları KDYM ile örtüşmektedir. Destinasyon
yönetiminde sosyal medya kullanımı örnek olay incelemesi sonucunda, “Gönüllü
İçerik Hazırlayıcısı” tarafından hazırlanan, sosyal medya platform hesaplarının
takipçi ve içerik sayılarının, yerel yönetim sosyal medya platform hesap
takipçi ve içerik sayılarından daha etkin sonuçlar verdiği görülmüştür. Sosyal
medya hesaplarının gönüllü ya da içerik hazırlamada profesyonel olan bir ekip
tarafından hazırlanması gerekliliği ortaya konmuştur.